Caprera – redefiniowanie Abruzji

Szukając kolejnych niewielkich, naturalnych winiarzy z Abruzzo (opisywałem już Wam wizytę w Vini Controvento, z którego winnic widać było Adriatyk), zapuściliśmy się też głębiej w interior, tropiąc inne ekspresje trebbiano i montepulciano. Zresztą już kilka razy pisałem, że to właśnie za ten miks morza i gór pokochaliśmy Abruzję. Tym razem celem wycieczki była Azienda Caprera, którą zarządza dynamiczny młodzian Luca Paolo.

Vasche – unikalne zabytki

Wyprawa do Włoch we wrześniu ma ten minus, że wielu miejscach trwają już zbiory. Tak było w przypadku Caprery, więc wizyta niemal do ostatniej chwili wisiała na włosku. Na szczęście, ostatecznie Luca wygospodarował dla nas kilka chwil. Przy okazji chyba pierwszy raz byliśmy świadkami winobrania od absolutnej kuchni, obserwowaliśmy przelewanie moszczu do zbiorników fermentacyjnych, mogliśmy posłuchać melodii wina, które rozpoczęło fermentację dosłownie dzień temu czy nawet obserwować walkę ze szwankującą pneumatyczną prasą do wytłaczania owoców.

Luca nie dość, że biegał w centrum tego wszystkiego, to znalazł chwilę, żeby zabrać nas na krótki spacer i pokazać unikatowy miejscowy zabytek – vasche. To kamienny basen, który był niegdyś używany do wytłaczania moszczu bezpośrednio po zebraniu winogron z krzewów. Tajemnicą pozostaje jego wiek, ale badacze sugerują, że ten najlepiej zachowany w okolicy egzemplarz może pochodzić co najmniej z czasów średniowiecza. Sama zaś tradycja wytłaczania moszczu w vasche pochodzi nawet z czasów starożytnych. Tego typu obiekty były wówczas budowane niemal przy każdej większej winnicy. Miejscowi doszli bowiem do wniosku, że łatwiej jest transportować dalej do okolicznych wiosek już sam wytłoczony moszcz, niż całe kiście owoców.

Caprera – krótka historia projektu

Luca początkowo nie planował zajmować się wytwarzaniem wina. Studiował socjologię i planował swoją dalszą karierę, ale za sprawą zaprzyjaźnionego winiarza brał udział w zbiorach na Sycylii. Tam spróbował po raz pierwszy naturalnych win i przepadł w tym świecie. Szybko zdecydował, że winiarstwo jest tym, co chce robić w życiu i zwrócił baczniejsza uwagę na swoją rodzimą Abruzję (sam pochodzi z L’Aquili).

Wraz z przyjacielem Alfonso przez rok szukał miejsca, gdzie mógłbym zacząć swoją przygodę. W końcu w 2012 r. nieopodal miasteczka Vasca znaleźli niewielką, zaniedbaną winnicę i postanowili zacząć od jej wydzierżawienia. Początki nie były łatwe, miejscowi odnosili się do nich z rezerwą, bo produkcja wina w naturalny sposób wydawała się dla nich jakimś nowoczesnym wymysłem. Jednak stopniowo udało się im przełamać te lody, a areał ich winnic powiększał się powoli, ale regularnie. W 2014 roku przyjaciele zasadzili swoją pierwszą, własną winnicę (co ciekawe sadzonki montepulciano uzyskali abruzyjskiej legendy, Emidio Pepe). Kolejne nasadzenia miały miejsce dwa lata później, a w 2018 roku przyjaciele wypuścili na rynek pierwsze wina.

Dzisiaj chłopaki gospodarują na 4,5 ha podzielonych na dwie działki. Starsza, Caprera znajduje się bezpośrednio przy wybudowanej w 2020 r. winiarni i obejmuje 1,5 ha. Na 300-400 metrach, na gliniasto-marglowej, wapiennej glebie rośnie tutaj montepulciano, trebbiano i passerina. Winnica Fuedo położona jest bliżej masywu Gran Sasso i docelowo może się na niej znaleść 11 ha nasadzeń. Dzisiaj znajdziemy tutaj montepulciano i pecorino, ale jak zdradził nam Luca patrząc na globalne ocieplenie chłopaki myślą o nasadzeniu tutaj kilku odmian niekoniecznie typowych dla Abruzji. Obie działki ze względu na bliskość Apeninów są dość wietrzne, co pozytywnie wpływa na świeżość owoców i pozwala zmniejszyć presję chorób grzybowych.

Spróbowane wina

Do Włoch podróżowaliśmy na własny koszt, w degustacji wzięliśmy udział na zaproszenie producenta.

Z uwagi na małą produkcję oraz dużą popularność tych win, większość z nich było już niestety wyprzedanych, ale udało się nam spróbować też kilku próbek jeszcze ze stalowych zbiorników czy beczek. Te jeszcze dojrzewające i czekające na zabutelkowanie wina też zapowiadają się znakomicie.

Wina od Azienda Caprera niestety nie są dostępne w Polsce, a szkoda, bo to łakomy kąsek dla importerów naturalnych win.

Caprera Briccone Trebbiano d’Abruzzo 2024

Te butelkę spróbowaliśmy już po powrocie z urlopu. Mamy tutaj (zgodnie z nazwą) głównie trebbiano ale też dodatek 15% passeriny – reguły apelacyjne pozwalają na dodatek właśnie do 15% innych lokalnych odmian. Odmiany dojrzewają osobno w stali i cemencie, a do butelek wino trafia bez filtrowania.

Caprera Vento e Sale Pecorino Abruzzo 2023

Jak wyjaśnił nam Luca, rocznik 2023 był bardzo deszczowy, przez co zbiory były ograniczone (chociaż i tak pecorino jest odmianą bardziej odporną na taką pogodę od trebbiano). Wino dojrzewa w stalowych zbiornikach.

Caprera Fortuna Trebbiano d’Abruzzo 2023

Tutaj mamy ponownie miks trebbiano i passeriny (15%). W przypadku trebbiano Luca używa zarówno jego wersji toskańskiej (większe owoce, cieńsza skórka), jak i abruzyjskiej. Owoce są zbierane w połowie września, a po spontanicznej fermentacji wino dojrzewa kilka miesięcy na osadzie.

Caprera Atto Cerasuolo d’Abruzzo 2024

To była próbka różowego montepulciano, który kończy swoje dojrzewanie w stalowym zbiorniku. Po zbiorach owoce tylko wyciśnięto i bez maceracji trafiły do fermentacji.

Caprera Le Vasche Montepulciano d’Abruzzo 2022

W przypadku tego czerwonego montepulciano owoce przed rozpoczęciem fermentacji nie były kruszone, a dojrzewanie ma miejsce w stalowych zbiornikach.

Caprera Le Vasche Montepulciano d’Abruzzo 2023

To też była próbka beczkowa, ale wino miało inny charakter od starszego o rok montepulciano.

Luca to kolejny z przykładów (a odwiedziliśmy takich już naprawdę sporo), który pokazuje jak nowe pokolenie włoskich winiarzy redefiniuje dobrze znane odmiany i apelacje. Abruzja kojarzona do tej pory z anonimowymi bielami i beczkowymi czerwieniami ma dzięki nim szansę na pokazanie zupełnie innego, bardziej atrakcyjnego oblicza.